Relativiteitstheorie

Aan het begin van de twintigste eeuw werd studenten afgeraden om nog natuurkunde te gaan studeren omdat daar nog nauwelijks droog brood in te verdienen was. Men had immers de theorie van Newton voor de beschrijving van het heelal en de theorie van Maxwell voor de beschrijving van elekticiteit en magnetisme.

Men had het gevoel dat alles ontdekt was en dat de nog resterend puzzels ook wel snel zouden worden opgelost. Spoedig daarna, toen men de puntjes op de i ging zetten, werd men het erover eens dat er wel degelijk allerlei essentiële tekortkomingen waren in de bestaande theorieën met name in die gevallen waar klassieke mechanica en elektromagnetisme gelijktijdig betrokken waren.

Het was de Zwitserse elektrotechnisch ingenieur Albert Einstein die in 1905 die met zijn artikel getiteld “Zur Elektrodynamic bewegter Körper” in Annalen der Physik, Vol. 17, pp. 891-921 de fysici deed schrikken. Met de beschrijving van de oplossing van een simpel, allang bekend maar nog nooit opgelost probleem van een bewegende magneet en een spoel (dynamo) gooide Einstein eeuwen oude vanzelfsprekendheden over boord.

De ruimte en tijd werden samen gesmeed tot een vierdimensionaal continuum. Dit ruimte-tijd continuum had een kromming welke afhankelijk is van de materieverdeling in deze vierdimensionale ruimte. De relativiteitstheorie is de theorie bij uitstek voor beschrijving van het heelal.

Speciale Relativiteitstheorie

Algemene Relativiteitstheorie