Elektromagnetisme
(ELEKTRICITEIT & MAGNETISME)
De
bestudering van de elektriciteit was,
na de mechanica van Newton, de volgende stap in de natuurkunde. Het
bleek al vrij snel dat elektriciteit en magnetisme nauw met elkaar samenhangen
en dat ze een continu geheel vormde. De verbanden lading, stroom, elektrische
veldsterkte en magnetische veldsterkte kunnen we overzichtelijk vastleggen in
de zogenaamde elektromagnetische driehoek. Deze verbanden werden ontdekt door
wetenschappers als Charles Augustin de Coulomb (1785), André Marie Ampère
(1823), Georg Ohm (1826), Carl Friedrich Gauß (1830), Michael Faraday (1832) en
Hall (1879). De Schotse geleerde James Clerk Maxwell (1864/1871/1881?)
combineerde deze ideeën van elektriciteit en magnetisme tot een consistent
geheel en voegde zelf het ontbrekende stukje toe. Dit leidde tot de
Maxwellvergelijkingen, een stelsel van vier onafhankelijke
integraalvergelijkingen waarmee het hele elektromagnetische veld mee te
beschrijven viel. De theorie over het elektromagnetische veld en de klassieke mechanica
zijn de enige twee complete theorieën dezerdage. Er is ook nog een theorie
welke de elektromagnetisme koppeld met klassieke mechanica dit is de
elektromechanica.
De
elektriciteit bleek de vruchtbaarste expeditie van allemaal te zijn, hij leide
naar de ontdekking van de relativiteitstheorie (Albert Einstein 1905) en de
quantumfysica (Max Panck 1900, Niels Bohr 1913) en stak daarmee de klassieke
mechanica van Newton regelrecht naar de kroon.
Statisische
elektromagnetische processen
Dynamische
elektromagnetische processen
Inductie
Electromagnetic Compatibility (EMC)
Elektromagnetische golfvoortplanting
Vrije golfvoorplanting
Vacuumpropogatie
Ionosfeerpropagatie
Troposfeerpropagatie
Oppervlakte propagatie
Golven op discontinuïteitsranden
Scheidingsvlakken
Praktisch randwaardeproblemen
Geleide golfvoortplanting